هر که مرا ببیند پدر را دیده است(۱۲)

يكي ديگر از استدلالات مسيحيان بر الوهيت مسيح اين فرمايش مسيح است كه هر كه مرا ببيند پدر را ديده است در اين جستار بر آنيم اين ادعا را مورد بررسي قرار دهيم

*****************************************************************************

 يکي از شاگردان مسيح از وي در خواست کرد:

" اي آقا خدا را به ما بنمايان " و مسيح به او فرمود:

" اين مدت زيادي که با شما بودم مرا نشناختي اي فيلبس ؟ هر که مرا ببيند پدر را ديده است پس چگونه مي گوئي به من خدا را بنمايان ؟

يوحنا 14 : 8

دانشمندان مسيحي درباره اين آيه مي گويند :

" مسيح صورت کامل و ملموس خداست که مي توان آنرا ديد و او جلوه کامل خداست و هر که مسيح را ببيند خدا را ديده است و هر که مسيح را بشناسد خدا ر اشناخته است پس بحث درباره خدا به مسيح ختم مي شود "

پاسخ(1)

رويت خدا در دنيا محال است

اين نص هم اصلا بر الوهيت مسيح دلالت ندارد چرا که مسيحيان معتقدند رويت خدا در دنيا محال است

و در عهد عتيق به اين نكته اشاره شده است كه خداوند به موسي ميفرمايد تو روي مرا نخواهي ديد

پس اگر مسيح خدا باشد چگونه او ديده مي شود؟

پاسخ(۲)

يعني مسيح آيينه اراده خداست

همچنين از سياق آيات فهميد همي شود که مراد از اين کلام معني مجازي آن است نه معني حقيقي آن

مسيح در يوحنا 14 : 12 مي گويد:

"براستي براستي به شما مي گويم که هر که به من ايمان دارد اعمال مرا انجام ميدهد بلکه بزرگتر از آن را انجام ميدهد "

به هيچ وجه متصور نيست که بشري باشد و اعمالش از اعمال خدا بزرگتر باشد .

بهمين خاطر است که غزالي براي رد اين نص مي گويد :

" او وقتي درخواست کرد که عيسي خدا را به او بنماياند و اين از چيزهائي بود که امکان پذير نبود لذا عيسي به درخواست کننده گفت : هر که مرا ببيند پدر را ديده است

و مرادش اين بود که خدائي را که نمي توان ديد (کما اينکه مسيحيان بر اين عقيده اند ) پيامبراني را فرستاده تا بجاي او تبليغ احکام الهي را انجام دهند و اين است شان پادشاهاني که در پرده اند  ؛ پس آن پيامبران با امر خدا امر مي کنند و با نهي خدا نهي ميکنند و به احکام خدا حکم مي کنند ، سپس مسيح به مجاز بودن اين کلامش تصريح کرده و گفته : " اين کلامي را که مي گويم از طرف خودم نيست "

سپس در بيان اين امر مبالغه فرموده و گفته " بلکه پدر در من است و او اين اعمال را انجام مي دهد "

مرادش اين بوده که فقط گفته هايش از خدا است بلکه افعالش هم همينطور از خدا است به اين معني که هر کلامي که از من صادر مي شود متضمن حکم الهي اي از طرف خدا مي باشد چرا که من از او خبر مي دهم و هر انچه که از اعمال خارق العده من را که مي بينيد فعل و قدرت خدا است .

پاسخ(۳)

يعني گفتار مسيح گفتار خداست

براي اين آيه  تاويل ديگري هم هست که غزالي آنرا ذکر کرده است و تاويل خوب و قوي اي است

او مي گويد :

در اين نص صورت ديگري هم محتمل است که آنچه که در انجيل متي امده آن را تاييد مي کند و آن :

هيچکس پسر را نمي شناسد مگر پدر و هيچکس پدر را نميشناسد مگر پسر

متي (11 : 27 )

من با شما در اين همه مدت بودم و مرا نشناختيد در حالي که من انسان هستم و شناختن يک انسان ممکن است پس چگونه مي خواهيد تصور کنيد که شما مي توانيد خدا را بشناسيد و او را با چشم سر ببينيد در حالي که کسي نمي تواند به کنه حقيقت او با استدلال و تعاريف پي ببرد

سپس ادامه مي دهد که خدا شناختش بر مکلف واجب است از اين جهت که بداند اين احکام از او صادر شده است لذا فرمود :

هر که مرا ببيند پدر را ديده است

يعني من از طرف پدر به شما پيام مي دهم و سپس اين کلامش را توضيح داد و گفت :

کلامي را که من مي گويم از طرف من نيست.